تبلیغات
AMIRALMOMENIN ALI

AMIRALMOMENIN ALI
قالب وبلاگ
نویسندگان
نظر سنجی
از چه نوع مطالبی بیشتر استفاده کنیم؟





پیوندهای روزانه


  

عید غدیر روزی است که خداوند توبه‏ی آدم علیه‏السلام را پذیرفت، و به سپاس آن روزه گرفت. و

روزی است که خداوند تعالی ابراهیم را از آتش نجات بخشید، و شکرالله تعالی روزه گرفت. و

روزی است که موسی علیه‏السلام هارون را مقتدا و پیشوا ساخت، و به جهت سپاس خداوند، آن روز

را روزه گرفت. و روزی است که عیسی علیه‏السلام وصی خود شمعون صفا را معرفی کرد، و

شکرالله عزوجل، آن روز را روزه گرفت، و آن روز روز رسول خدا وصی خود را معین کرد، و

فضائل علی را ظاهر نمود، و آن روز را شکرالله تعالی روزه گرفت،و تحقیقا که آن روز، روز

روزه، و قیام به نماز، و اطعام، و صله‏ی برادران دینی است، و درآن روز وسائل رضای خداوند

رحمن، و موجبات به خاک مالیده شدن بینی شیطان موجود است. [1] .

سید ابن طاوس پس از بیان این روایات، فصلی را در علل و موجبات فضل عید غدیر آورده است،

چنین گوید: فصل در پاسخ کسی است که پرسیده است: چرا روز غدیر این همه دارای فضیلت است؟

و چون فهمش کوتاه بوده است، نتوانسته است از این روایات وارده، حقیقت آن را ادراک کند. 

بدان برای دانستن این که چرا در عید غدیر شرافتی است که برای هیچ یک از أوصیای پیامبران، و

أعیان و رجال مردم، در طی زمان‏ها و مرور دهور گذشته نبوده است، جهاتی است: 

جهت اول این که: خداوند جل جلاله نفس علی علیه‏السلام را نفس پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلّم

قرار داده است، در آیه‏ی مباهله و چنین فرموده است: 

فقل تعلوا ندع أبنآءنا و أبناءکم و نسآءنا و نساءکم و أنفسنا و أنفسکم. [2] .

و ما در کتاب «طرائف» آورده‏ایم که: مخالفین ما از اهل سنت آورده‏اند که: أبنآء: حسن و حسین، و

نسآء: فاطمه، و أنفسنا: علی بن أبیطالب علیه‏السلام می‏باشند.  

جهت دیگر، از جهت تعظیم و تکریم علی علیه‏السلام در مجرای تعظیم و تکریم رسول خدا جاری

شده است. پس مولانا علی علیه‏السلام داخل است در هر چه رسول خدا داخل است، از آن مقام رفیع.

و اگر ما فقط از همین یک نقطه نظر به علی بنگریم، کافی است که در تعظیم روز غدیر، اکتفا کنیم. 

جهت دیگر، ما در «طرائف» از مخالفین روایت آورده‏ایم که نور علی علیه‏السلام در أصل خلقت، از

نور پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلّم است و این بینه و برهانی است برای تعظیم منزلت آن دو

بزرگوار. 

جهت دیگر آن که مولانا علی علیه‏السلام در امت رسول خداست. [3] .

جهت دیگر، آن که به هر مقدار، احترام منصوص علیه به خلافت محفوظ باشد، این امر تعظیم آن

کسی است که این خلیفه نائب از طرف اوست: و مولانا علی علیه‏السلام نائب است از جانب خدا و

رسول خدا، در هر رحمت و رأفتی، و امان است از هر آفت و مخافتی. 

جهت دیگر، آن که خداوند جل جلاله می‏فرماید: 

کنتم خیر امة اخرجت للناس تأمرون بالمعروف و تنهون عن المنکر. [4] .

و علی علیه‏السلام به مقتضای این وصف امر به معروف، و نهی از منکر، آنچنان که ابدا قابل انکار

نیست، و قابل دفع نیست، رئیس است از طرف خدا و رسول خدا بر این امتی که بهترین امت‏هاست.

و ریاست او اعظم است از هر رئیسی، در شرافت قدمت کار، و در بلندی همت و اراده‏ی استوار، و

در کمال نصیب و بهره‏ای که داشته است. 

جهت دیگر آن که: به نص خداوند جل جلاله، و رسول او صلوات الله علیه، امتحاناتی که برای مولانا

علی بن أبیطالب علیه‏السلام پیش آمده است، می‏یابیم آنها را که اعظم است، از هر امتحانی که برای

اوصیای پیغمبران سراغ داریم، از بسیاری حسودان، و دشمنان دین: آنان که علی با ایشان مخاصمه

نمود، و در راه خداوند رب‏العالمین جهاد نمود، و در یاری و نصرت سید المرسلین قیام کرد؛ و

عقل‏های با انصاف گواهی می‏دهند که: درجات منازل در فضل، منوط و مربوط به زیادی امتحاناتی

است که از جانب خداوند مالک الاسباب مقرر می‏گردد.

 

[1] «اقبال»، ص 466.

[2] آیه‏ی 61 از سوره‏ی 3: آل عمران: فمن حاجک فیه من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع أبناءنا و أبناءکم و نسآءنا و نسآءکم و أنفسنا و أنفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنت الله علی الکاذبین «پس هر کس با تو مجادله کند و محاجه نماید، درباره‏ی عیسی بن مریم که او خداست و یا پسر خداست، پس از آن که از جانب خدا علم و اطلاع به حقیقت مطلب و مخلوق بودن او برای تو حاصل شد، پس بگو: بیائید ما و شما پسران و زنان و نفس‏های خودمان را بخوانیم و مباهله کنیم، و در حق یکدیگر نفرین و دعای به هلاکت بنمائیم، و از خدا بخواهیم تا لعنت و دورباش از رحمت خدا را برای دروغگویان قرار دهیم».

[3] حضرت استاد ما علامه‏ی طباطبائی رضوان الله علیه در جلد 1 از «المیزان» ص 322 تا ص 327 بحث جامع ومشبعی دارند، در این که مراد از امت وسط در آیه‏ی شریفه‏ی 143 از سوره‏ی 2: بقره: و کذلک جعلنا کم امة وسطا لتکونوا شهداء علی الناس و یکون الرسول علیکم شهیدا شامل یکایک از افراد امت نیست. زیرا عنوان شهداء علی الناس اطلاع بر أعمال دنیاست و أسرار آنهاست که تا چنین علمی برای کسی نباشد، مورد عنوان شاهد وشهید بر مردم در روز قیامت نمی‏توان بوده باشد. ولامحاله امت وسط باید افرادی خاص از امت بوده باشند که به أسرار و نیات مردم از باطن مطلع بوده، و تحمل شهادت کنند و در روز قیامت ادآء شهادت بنمایند و این درباره‏ی خصوص ائمه‏ی أطهار علیهم‏السلام و أولیای خداست که بر أعمال مردم گواه و پیغمبر بر اعمال آنها گواه است. 

فعلیهذا روی این بیان أمیرالمؤمنین علیه‏السلام حقا از امت رسول الله است، و داخل در زمره‏ی این دسته و بس.

[4] آیه‏ی 110، از سوره‏ی 3: آل عمران.




[ سه شنبه 24 آبان 1390 ] [ 03:00 ب.ظ ] [ HOSSEIN ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب